Bir odak noktası ararken,
İnsana odaklanır da insan; arkasındaki ayı görmez,
Kanadı kırık bir kuşu, anneden ayrı tayı görmez,
Dikkat eder ve görür, her nesneyi ve ahengi,
Bu sefer ardındaki, o büyük ustayı görmez…
Sanata giden yol kalpten, kalbe giden yol sanattan geçermiş. Kalpleri fetheden gönül erleri, sözüyle sanat icra edermiş. Kör cam zannedermiş elması, görmek Celaleddin’i Mevlâna edermiş…